Gemeinde Kappel-Grafenhausen - Leben in Rheinkultur

no_flash

D´Müssig un d´Klangkerwer

von Alwin Zetting

Ä Müssigkabäll isch schu ä ganz b´sunders Ding,  
dänn do giêdd´s villi vrschiêdini Lidd un Inschdrumändr driênn.
Diä Lidd, diä duad mr bekanndlig Müssigr nännä,
un jedr in d´Gmein duäd mindeschdens einer dvuu kännä.
Diä Müssigr siêsch dü s´ganz Joor zu d´Prob hiê dabbä,
ob biê Näwl, oddr Rägä, ob in d´Gummischdiêfl, oddr in d´Schlabbä.

Im Rodhüüs siêsch siê d´noo im Kreis rummhoggä,
manchi im Pullower, oddr Hämm, anderi in gäälä Soggä.
Derd diän siê d´noo iêri Schdiêggli prowä,
Woch fiêr Woch, an jedm Zischdigowä.

Wär so vill probd – där will aü zeigä was er kann,
un doodäfiêr ziägd d´Müssigr aü gärn sinni Uniform an.
Ob an Fasend oddr Dorffäschd diän siê müssiziärä,
un diän derd iêri frisch probdi Schdiêggli ufffiärä.

Wänn d´noo alles scheen un harmonisch klingd,
un alli machä miêd so ganz beschwingd.
D´noo said d´Fritz sinnem Nochbr ins Oor,
Franz, so schdell ich miêr ä scheener Klangkerwer vor.

Ä Klangkerwer isch – wiä mr´s vumm Mänsch här kännd,
jedes Organ - s´ísch nur ä andrs Inschdrumänd.
Un nur wänn alles richdig miêdnandr harmoniärä duäd,
no härd sich dess toll a – un dämm Kerwer geeds guad.

Des Ghirn vu d´Kabäll, des isch dr Dirigänd,
där fuchdld mit ebbis rumm, wu mr Dirigändäschdogg nännd.
Där iêwrlegd sich – was kennd mr nêi müssiziärä,
un dess duäd´r in d´nägschdä Prob iischdüdiärä.

D´Aügä sinn, wiä immr, in jedärä Kabäll
d´Klarineddä, diä sinn hald unglaüblig schnäll.
Ä lises pfiffä dringd an die Oor,
so schdellä sich diä Fleedä vor.

Als Gsichd zeigä uns, miêd schdralämdä lachä,
sälli Fliêglherner, wänn siê diêggi Baggä machä.
Als diä schnällschdä Zungä im ganzä Land
sinn unseri Drumpêdä iêwraal bekannd.

Zwai Mann schbiêlä miêd breidr Bruschd
iêr Tenorhorn miêd vollr Luschd.
Wänn im Büch schwingd d´noo ä aagnämmr Ton,
noo schbiêlä diä andärä zwai miêd, uff iêrem Bariton.

D´ Rhythmus vumm Horn, där geed jedm ins Oor,
wiä ä Brädschl kummä diä Teen vumm Horn diêr vor.
Diä Saxofon wellä immr iêri Kurvä zeigä,
wäggä dämm diän siê schdarg zur Iêwrhebligkeid neigä.

Hiê un här – un här un hiê,
diä Unruaigä, dess kennä doch nur diä Posaünä sii.
D´r Odm isch – un war schu immer d´ Bass,
un diä wu dess schbiêlä – hänn sicher iêrä Schbass.

D´ Härzschlag isch´s Schlagziig in sonärä Kabäll,
dess schbiêld manchmool langsam un manchmool schnäll.

Ich hab jezz êich diä Klangkerwer vu unserär Müssigkabäll erklärd,
siê fraijä sich sich iêwr ä guädr Abblaüs, dänn där isch vill wärd.
Jezz däng ich miêr, isch dess wiêdr scheen,
dänn vu dämm „Klangkerwer“ kummä harmonischi Teen.

» zur Übersicht

Mundartwörterbuch

Droddli
heißt: langsame Person zum Wörterbuch